Geschiedenis en karakter

Geschiedenis
Nadat eeuwenlang begraven werd in en rond de kerk in Ellecom, kwam hier in 1869 verandering in. Er kwam een nieuwe begrafeniswet, waarin onder meer geregeld werd dat er binnen de bebouwde kom strengere regels moesten gelden. Men kreeg vijf jaar de tijd om deze nieuwe regels uit te voeren. Dat lukte niet en daarom moest het oude kerkhof rond de kerk in mei 1874 worden gesloten. Graaf Bentinck van Middachten stelde grond ter beschikking, waarop onder architectuur van architect J. Brink Evers de huidige begraafplaats werd ontworpen.

Nog in datzelfde jaar werd het in gebruik genomen en de oudste graven dateren dan ook uit die tijd. Omdat de begraafplaats alleen voor inwoners van Ellecom en De Steeg in gebruik was, is er nooit veel begraven. Toch was er na ongeveer tachtig jaar uitbreiding nodig. Deze werd gerealiseerd in 1956. Er vond een uitbreiding plaats in de breedte en over de gehele lengte van de begraafplaats, die qua karakter goed aansloot bij het bestaande deel.

 

Karakter
Aan de zuidwestzijde wordt de begraafplaats begrensd door een trapsgewijs omhooglopende bakstenen muur (gemetseld in kruisverband en afgedekt door ezelsruggen, en voorzien van mooie knipvoegen). In deze muur bevindt zich de hoofdingang, een smeedijzeren draaihek en een kleine toegangspoort. Links van de ingang staat een bakstenen huisje, dat dienst deed als stallingsplaats voor de rouwkoets. Ter linkerzijde op de muur bevindt zich een stichtingssteen met namen van de commissieleden die in zo’n opmerkelijk korte tijd deze begraafplaats hadden weten te realiseren.

 

De begraafplaats, gelegen op een flauwe helling aan de rand van de Veluwezoom, kent een redelijk hoogteverschil, zowel in de lengte, als in de breedte. Monumentale – en kegelvormig gesnoeide beuken, die het brede grindpad in het midden begeleiden, lijkenvanzelfsprekend over te gaan in de hoger gelegen bossen van de Veluwezoom. Veel bezoekers roemen de verstilde sfeer van de begraafplaats. De wijze van begraven en de bosrijke omgeving geven de begraafplaats een bijzonder karakter. Dit wordt nog versterkt door de vele hardstenen grafmonumenten, opgetrokken uit meestal sobere, grijze steen.

Het beeld van de begraafplaats wordt mede bepaald door de wijze waarop men in de 19e en vroege 20e eeuw omging met grafcultuur. Hoewel sober, kent de begraafplaats enkele bijzondere grafmonumenten, die het karakter versterken en van belang zijn voor de plaatselijke- en regionale geschiedenis:
– fam. Quarles van Ufford
– drie Joodse mannen.
In 1996 kreeg het bijzondere karakter van de begraafplaats erkenning, toen het werd aangewezen als gemeentelijk monument.